نقش حركت در زندگي كودكان قابل توجه است ؛ زيرا رشد و تكامل كودك با پيچيدگي هاي حركتي او ارتباط دارد . هرچه انسان تكامل مي يابد توانايي حركتي او پيشرفته تر مي شود. حركت براي هركودكي لذت بخش بوده ، و مهارت هاي حركتي براي وي اطمينان بخش است. وقتی كودك توانايي هاي حركتي را ياد مي گيرد عوامل زيادي مانند : شناخت، رشد بدني، حالت آمادگي بدني ، مهارت هاي پيش نياز ، تنوع سطوح مهارت ، انگيزه و هدف ممكن است موجب تسهيل يا بازداري در امر يادگيري شود . مهارت هاي حركتي يكي از مهارت هاي اساسي و پايه براي ورود به مدرسه و يادگيري تحصيلي است(چو ، 1996).

پیاژه (1936) به اهمیت یادگیری حسی- حرکتی نخستین به عنوان قطعات ساختمان تکامل ادراکی و شناختی پیچیده‌ی بعدی تأکید می‌کند. او معتقد است كه تجربيات حركتي پايه در سال هاي اوليه زندگي براي توسعه و پيشرفت ادراك ضروري بوده، تجربيات ادراكي –حركتي، پايه اي براي يادگيري هاي ادراكي بعدي و كارهاي مرتبط به تحصيل كودكان است؛ به عبارت ديگر تجارب حركتي از قوي ترين عواملي هستند كه به رشد و توسعه ي پايه هاي ذهني افراد كمك مي كنند و با توجه به يافته ها، فعاليت هاي حركتي و جسماني مناسب باعث وسعت بخشيدن به حيطه ي يادگيري هاي مختلف و تجلي سطوح گوناگون هوش مي شوند(فريار و درخشان، 1379).













دكتر زهرا ترابي ، روانشناس كودك ، مركز روانشناسي و مشاوره راه فردا




^