طبق آزمایشهایی که با دو گروه افراد و حالت نشستن آنها انجام شد

ما به نتایجی رسیدیم:

کسانی که دست به سینه می نشینند علاوه بر داشتن طرز تفکری منفی نسبت به دریافتی ها توجه کمی هم در شنیدن مطالب و فهمیدنش داردند

هر دو گروهی که آزمایش شدند یک مطلب و به یک شیوه دریافت می کردند اما نوع برداشت و فهمیدن در یکی با دیگری فرق می کرد

گروه اول با پاهای باز و دستهای آزاد و راحت نشستند , گروه دوم دست به سینه نشستند

این سخنرانی در چهار جلسه انجام شد, در پایان از هر دو گروه در خصوص مطالب دریافتی سئوال شد 

نتیجه :

افرادی که دست به سینه بودند درصد مطلب کمتری را یاد گرفته بودند و یاد گرفته هایشان هم مدت کوتاه تری در ذهنشان مانده بود

نگرش مردم نسبت به دست به سینه نشستن هم همینطور بود افرادی که این نوع نشستن را در افراد می بینند برداشت منفی می کنند و فکرمی کنند که فرد عصبی است.

^